Column van wethouder Ferry Hoekstra: Beroep handhavingsverzoek

In Uithoorn en De Kwakel hebben we te maken met de voordelen én de nadelen van Schiphol. De laatste jaren merken we vooral de nadelen steeds meer. Het onderwerp is ingewikkeld en er gebeurt veel. Wethouder Ferry Hoekstra is er dan ook druk mee bezig. Om u hierin mee te nemen, legt hij de komende tijd elke twee weken uit wat er speelt.

‘Er is inderdaad sprake van een structurele overschrijding van de geluidsnorm bij handhavingspunt 25, maar we gaan niet handhaven.’ Dat is in een notendop de beslissing die we hebben ontvangen op het handhavingsverzoek dat wij bij de minister van Infrastructuur en Waterstaat en de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) hebben ingediend. Wij zijn het met die beslissing niet eens en hebben daarom maken we bezwaar. Het kan namelijk niet zo zijn dat je een overtreding vaststelt, maar vervolgens niet ingrijpt. 

Laat ik beginnen bij waar het om draait. De gemeente heeft een handhavingsverzoek ingediend omdat bij ons handhavingspunt de geluidsnormen al langere tijd worden overschreden. Er is met andere woorden meer geluid dan is toegestaan. Daarover bestaat geen discussie: de officiële metingen laten het zien en de ILT erkent dat zelf in haar beslissing . Toch wordt er niet gehandhaafd. Hoe kan dat?

De reden daarvoor wordt ‘anticiperend handhaven’ genoemd. Dit anticiperend handhaven betekent kort gezegd dat overschrijdingen van geldende wettelijke geluidsnormen worden gedoogd, zolang het vliegverkeer vliegt volgens de afgesproken routes en het afgesproken baangebruik. In de praktijk komt deze handelswijze erop neer dat bij feitelijke overschrijdingen van de geluidsnormen niet handhavend wordt opgetreden. Dit is moeilijk te volgen. 
Een norm is wat ons betreft geen vrijblijvende afspraak, maar een grens om inwoners daadwerkelijk te beschermen. Als die grens structureel wordt overschreden, om welke reden dan ook, dan moet je handelen. Daarom accepteren wij deze beslissing niet en maken we bezwaar. 

Deze kwestie staat niet op zichzelf. Ze raakt direct aan het nieuwe Luchthavenverkeersbesluit (LVB) waar nu aan wordt gewerkt. Ook daar zien wij een ontwikkeling die zorgen baart. In plaats van regels te gebruiken om aantoonbaar minder hinder te bereiken, lijkt het voorstel op onderdelen vooral bedoeld om de huidige manier van vliegen mogelijk te maken. Dat zie je terug in het verhogen van normen. Dat voelt als een vreemde oplossing. Alsof je de maximumsnelheid verhoogt omdat er altijd al te hard wordt gereden. Zo werkt bescherming niet.

Minder hinder wordt niet bereikt doordat je de meetlat verlegt. Minder hinder betekent dat je maatregelen neemt waardoor de geluidsoverlast daadwerkelijk afneemt en dat je ingrijpt als normen worden overschreden.

Dat is de lijn die wij consequent volgen. In onze zienswijze op het nieuwe LVB, in het handhavingsverzoek en nu ook met dit bezwaar. Want dit dossier is ingewikkeld, maar het uitgangspunt niet: als een norm er is om mensen te beschermen, dan moet die norm ook nageleefd worden.