Column van wethouder Ferry Hoekstra: Niet het getal, maar de rust thuis telt

In Uithoorn en De Kwakel hebben we te maken met de voordelen én de nadelen van Schiphol. De laatste jaren merken we vooral de nadelen steeds meer. Het onderwerp is ingewikkeld en er gebeurt veel. Wethouder Ferry Hoekstra is er dan ook druk mee bezig. Om u hierin mee te nemen, legt hij elke twee weken uit wat er speelt: van regels en cijfers tot een kijkje achter de schermen.

Eerder deze maand zette de Raad van State een streep door de tussentijdse wijziging van het Luchthavenverkeersbesluit waarin het ministerie 478.000 vluchten per jaar wilde vastleggen. Veel partijen – ook wij – gingen tegen deze wijziging in beroep. En terecht: een getal zegt niets als je niet aantoont dat het tot minder hinder leidt. Deze uitspraak is voor ons positief én een tussenstap.

De kern van het besluit van de Raad van State is simpel gezegd als volgt: een getal alleen is geen oplossing. Als je minder hinder wilt, moet je aantonen hoe je dat bereikt – en vooral dát je het bereikt. Daar was in de tussentijdse wijziging van het Luchthavenverkeersbesluit onvoldoende aandacht voor. En precies dáár ligt voor Uithoorn het verschil tussen papier en praktijk. Voor ons gaat het over het dagelijks leven: gesprekken die ’s avonds stilvallen als er weer een vliegtuig laag overkomt. Kinderen die wakker worden op het moment dat je hoopt dat ze slapen. Ramen die dicht moeten blijven. Minder hinder mag geen papieren tijger zijn; het is merkbare rust in huis en in de wijk.

Deze uitspraak is wat ons betreft een tussenstap. Intussen werkt het Rijk namelijk aan een ontwerp‑Luchthavenverkeerbesluit. Daarop hebben wij onze zienswijze ingediend. Onze boodschap blijft dezelfde: het ontwerp moet beter. In het ontwerp dat nu voorligt dreigt de situatie op onderdelen juist slechter te worden voor zwaar belaste gebieden als Uithoorn en De Kwakel. Het besluit lijkt te veel te focussen op het mogelijk maken van het vliegverkeer zoals dat nu wordt uitgevoerd, in plaats van op betere bescherming van omwonenden. The show must go on, ook al is het publiek inmiddels doof. Dat is de verkeerde focus.

Wat verwachten wij nu? Dat de minister het ontwerp aanpast en keuzes maakt die aantoonbaar tot minder hinder leiden. Dus niet alleen een plafond benoemen, maar laten zien welke maatregelen waar effect hebben, hoe die worden gemeten en wat er gebeurt als doelen niet worden gehaald. En vervolgens: handhaven op de afspraken die zijn gemaakt.