Column van de burgemeester: Het woord ‘burgemeester’

In deze column neem ik u graag mee in wat ik als burgemeester meemaak, wat er speelt in onze gemeente en welke vragen inwoners mij stellen.

Hoe ziet een werkweek van de burgemeester er uit? Die vraag krijg ik meer dan eens. En mijn antwoord is altijd een beetje onbevredigend: er zit geen vaste structuur in. Maar dat maakt het ook interessant. Want dat betekent dat er nooit een saaie week bij zit. Dus laat me jullie mee nemen in een deel van de afgelopen dagen.

Vorige week was ik drie dagen op de jaarlijkse burgemeesters conferentie. Elk jaar een nieuw thema, en elk jaar ga ik er met een beetje nieuwsgierigheid naartoe om te zien wat er uit komt. Dit jaar stond onder meer het thema bestuurlijke wisselingen centraal. Niet zo vreemd, want met gemeenteraadsverkiezingen op woensdag 18 maart in het zicht is dat een onderwerp dat precies nu relevant kan zijn. Prettige gesprekken, nuttige uitwisseling. Maar ik kwam naar huis met iets anders op gedachten dan alleen politieke overdenkingen.

Het was namelijk ook een week waarin ik weer eens bleek te ervaren dat het woord burgemeester een eigen leven leidt. Dat klinkt misschien abstract, maar wat ik bedoel is dit: steeds meer hoor ik het over een klimaatburgemeester, een nachtburgemeester, een veiligheidsburgemeester — en ik begrijp heel goed waarom die titels er zijn. De functies die er achter zitten zijn belangrijk. Maar de titel zelf suggereert iets dat niet klopt. Een klimaatburgemeester is geen burgemeester. Het is een rol, een ambassadeur, een trekker, maar met een andere verantwoordelijkheid en een andere positie dan wat het woord burgemeester eigenlijk betekent. Ik zeg dat niet om die rollen te bagatelliseren, maar omdat het woord burgemeester een plek heeft in de bestuurlijke structuur die echt maar één keer ingevuld kan worden. En ik denk dat het goed is om dat te bewaren.

Maar dat is lang niet het enige dat mij vorige week bezig hield.

Maandagmiddag kwam Milan langs. Een jongen uit onze gemeente die graag een gesprek wilde met mij en de wethouder Jeugd en Onderwijs, José de Robles. En op zo’n verzoek gaan wij uiteraard in! 

Milan is lid van de leerlingenraad van basisschool Het Duet en hij had zichtbaar nagedacht over hoe het in onze gemeente beter kan. Meer speelplekken. En dan niet alleen voor de kleintjes, maar voor verschillende leeftijden. Meer groen in de buurt. En ook duurzaamheid staat bij deze jongen hoog in het vaandel. 

Bij de politie

Het was een erg leuk gesprek. Milan is concreet en enthousiast, en dat is een combinatie die altijd werkt. We spraken ook over wat hij graag later wil worden: bij de politie. En dan met computers werken. Dat past goed bij wat hij al doet, want Milan is al flink bezig met techniek. Dingen bedenken en bouwen samen met zijn opa, en op school werken ze vanuit de Techniekwedstrijd zelfs aan een ontwerp voor een zelfvoorzienend dorp. Dus de vernieuwing zit er in.

Kindercommissie

We hebben Milan uitgenodigd om over twee weken een middag mee te lopen bij de kindercommissie. De kindercommissie is de plek waar kinderen kunnen meedenken over thema's die er in Uithoorn en De Kwakel spelen. Het actuele thema daar is verkeersveiligheid, maar Milan heeft ook ideeën rondom Natuur en Milieu Educatie, en die zetten we graag op de agenda.

Mooie betrokkenheid

Het is precies dat soort betrokkenheid dat ik geweldig vind om te zien. Kinderen die ideeën hebben over hun eigen omgeving en die een plek vinden om die te delen. Milan heeft dat al, en hij nam de moeite om langs te komen en er over te praten.

En dus terwijl ik deze week aan de ene kant over bestuurlijke wisselingen en titels nadacht, zat er aan de andere kant een jongen uit Uithoorn met ideeën over speelplekken en natuur. Twee werelden, maar eigenlijk hetzelfde: de vraag hoe we samen de gemeente mooi houden.

Pieter Heiliegers, burgemeester van de gemeente Uithoorn.