Geschiedenis Uithoorn

Uithoorn ontstond in de middeleeuwen als rivierdorp, aan de oever van de Amstel. De naam Uithoorn (oorspronkelijk ‘Ute Hoirne’) betekent ‘uithoek’ en duidt op het uiterste stukje land tussen het Zijdelmeer en de Amstel. Door de turfwinning in het veengebied achter de rivierendijk ontstonden veenplassen.

In de 18e en de 19e eeuw volgde de droogmaking van deze plassen. Zo viel rond 1770 de Bovenkerkerpolder droog, in 1851 de Thamerbinnenpolder, in 1877 de Noorder Legmeer en in 1883 de Zuider Legmeer. Er vestigden zich agrarische bedrijven, waardoor Uithoorn zich kon ontwikkelen.

De ontwikkeling van Uithoorn kwam vanaf 1915 goed op gang door de aansluiting op het spoornet (treinverbinding Haarlem-Nieuwersluis) en door de voltooiing van de provinciale weg Haarlem-Hilversum in 1942.

Na 1945 ontwikkelde Uithoorn zich in hoog tempo. Dat was vooral het gevolg van de sterke economische groei in het zuidelijk deel van de regio Amsterdam. Vanaf 1950 tot in de jaren zeventig werden er in een constante stroom woningen gebouwd. Het inwonertal van Uithoorn steeg van ongeveer 6.000 inwoners in 1950 naar 28.253 in 2011.